تبلیغات
 همسفران نور - مزاجها


صفت گذشته در انسان صادق نیست، چون جاری است.

همه انسان ها قادر هستند در هر نقطه ای که قرار دارند و هر صفتی که با خود حمل می کنند، آن را عوض نمایند؛ حتی گناهکارترین. گناهکارترین انسانی که مرتکب فجایع و جنایت های بی شماری گردیده است، می تواند صفات زشت خود را تغییر دهد و از آن ها بازگشت نماید. و برعکس به دلیل جاری بودن انسان، اگر ما در بالاترین نقطه بهشت قرار داشته باشیم، هرگاه صفت نیک، تبدیل به صفت زشت گردد، ما را از بهشت به طبقات زیرین جهنم فرو خواهد کشید؛ چون انسان جاری است.



صفت گذشته در انسان صادق نیست، چون جاری است.

همه انسان ها قادر هستند در هر نقطه ای که قرار دارند و هر صفتی که با خود حمل می کنند، آن را عوض نمایند؛ حتی گناهکارترین. گناهکارترین انسانی که مرتکب فجایع و جنایت های بی شماری گردیده است، می تواند صفات زشت خود را تغییر دهد و از آن ها بازگشت نماید. و برعکس به دلیل جاری بودن انسان، اگر ما در بالاترین نقطه بهشت قرار داشته باشیم، هرگاه صفت نیک، تبدیل به صفت زشت گردد، ما را از بهشت به طبقات زیرین جهنم فرو خواهد کشید؛ چون انسان جاری است.

همه چیز در هستی جاری و در حرکت می باشد و هیچ چیز در هستی و ماورای آن را نمی توانیم بیابیم که ثابت باشد و تغییر نکند، چون سیر تکاملی و مسیر زندگی، تغییر، تبدیل و ترخیص است.

در وادی دهم از کتاب عشق، چهارده وادی برای رسیدن به خود آمده است: قدما معتقد بودند 4 عنصر مخالف آب، باد، خاک و آتش هستی را به وجود آورده اند.

4 عنصر پایه نظام هستی در طب سنتی (ایرانی – اسلامی) وجود دارد. هر کدام از این چهار عنصر ویژگی هایی از نظر سردی، گرمی، تری و خشکی دارند. آتش، گرم و خشک که بدان صفرا می گوییم. هوا، گرم و تر با عنوان دم و آب، سرد و تر که عنوان بلغم نام نهاده اند و در آخر خاک که سرد و خشک است که بدان سودا می گوییم.

البته رکن پنجمی نیز وجود دارد که روح حاکم بر عناصر چهارگانه است: قدرت درک ارزش ها و ضد ارزش ها، خوبی ها و بدی های نظام هستی را به انسان عطا می کند که به آن جوهر، نفس یا روح الهی نام می نهیم که در اینجا وارد این بحث نخواهیم شد.

به وسیله این 4 عنصر، گیاهان، حیوانات و انسان پدید آمده است و هر موجودی به نسبت سرشت اولیه و محیط واقع در آن به مقدار کم یا زیاد از این عناصر در درون وجودی خود دارد.

تعادل سردی ها و گرمی ها را خداوند مهربان تعیین می کند و تا زمانی که این تعادل حفظ شود، سلامتی موجودات پایدار خواهد بود. برای حفظ تعادل عناصر و سلامتی، باید مقدار معینی از گرمی، سردی، تری و خشکی وارد بدن شود تا آن تعادل حفظ و بالطبع سلامتی پایدار باشد. پس عوامل غذا، محیط، اطراف و رفتار باعث این ویژگی خواهد شد.

هر گاه میزان این چهار عنصر (صفرا، دم، بلغم و سودا) در بدن به تناسب وجود داشته باشند، فرد دارای مزاجی معقول خواهد بود و بدن در سلامتی است.

هر گاه یک یا دو عنصر نسبت به دیگر عناصر در بدن افزایش یابد، بیماری حادث خواهد شد. هر گاه مقدار صفرا موجود در تن یک فرد به نسبت معتدل افزایش یابد، فرد دارای مزاجی صفراوی و همین طور مزاجی دموی، بلغمی و سوداوی پدید خواهد آمد. پس یک نفر صفراوی تا زمانی که در طبع خود متعادل است، سالم است.

برای حفظ سلامتی، باید در بدن اخلاط را به تعادل نگه داشت. برای تقویت هر کدام لازم است غذای زاینده همان ماده یا خلط را به بدن رساند که "تقویت به عین" گویند. یعنی اگر صفراوی و سالم هستید، باید غذای گرم و خشک مصرف نمایید و اگر دموی هستید، غذای گرم و تر و بعضی غذای سرد و تر. سوداوی ها، غذای سرد و خشک باید مصرف کنند، یعنی "تقویت به عین". لیکن در صورت بروز بیماری که با افزایش یک یا چند ماده حاصل می شود، باید آن ماده را کاهش دهیم یا از ضد آن استفاده کرد. مثلاً اگر صفراوی شده یعنی صفرا غلبه کرده و بیماری حادث گردیده است و باید رطوبت را افزایش داد (چون صفرا گرم و خشک است) یعنی از صفرا زدا بهره گرفت و همین طور برای کاهش سردی و خشکی باید از حرارت و رطوبت استفاده کرد (سودا زدا) یعنی درمان به ضد.

این افزایش که باعث بیماری می شود، یا سراسری است که در تمام بدن پدید می آید یا در یک اندام وجود خواهد داشت. وقتی در سراسر بدن پدید آمد، آن را غلبه اخلاط می نامیم که موجب بیماری  فراگیر می گردد، مانند فشار خون و غلظت خون. ولی اگر این خلط یا ماده در یک اندام افزایش یا کاهش یابد، موجب بیماری همان اندام می شود، مانند افزایش صفرا در سرکه موجب سر درد می شود یا افزایش بلغم در زانو که موجب درد و ورم زانو می شود یا افزایش سردی در مغز موجب فراموشی خواهد شد.


ویژگی افراد با مزاج های مختلف:

افرادی که صفراوی هستند یعنی مزاج گرم و خشک (آتش) دارند، افراد لاغر اندام هستند. رنگ چهره آن ها به زردی می زند. پوست گرم و خشک، عطش زیاد، دهانی خشک و تحمل گرما را ندارند. تمایل به خوردن ترشی، لواشک و غذای سرد مثل کاهو، خیار، سالاد و شیرینی دارند. مزه دهان آن ها تلخ و رنگ زبان آن ها زرد می باشد.

افرادی که دموی هستند، یعنی مزاج گرم و تر (هوا، باد) دارند. افرادی درشت اندام با پوستی سرخ و سفید، گرم و مرطوب، نرم و موهای پرپشت، نبض قوی و پر، خواب خوب، تمایل به شیرینی و ترشی دارند و همه نوع غذا را می خورند. تحمل سرما برای آن ها راحت تر از گرما می باشد. مزه دهان آنها شیرینی و رنگ زبان آن ها قرمز می باشد.

افرادی که بلغمی هستند، یعنی مزاج سرد و تر (آب) دارند. افرادی چاق، پر چربی و پف آلود با پوست سفید و موهای کم پشت، دهان مرطوب هستند و تشنه نمی شوند. خواب زیاد و علاقه به مصرف شیرینی و گرمی دارند. به سردی ها و ترشی ها علاقه ندارند. تحمل فصل زمستان برای آنان سخت است. مزه دهان آن ها مایل به شیرینی و رنگ زبان آن ها سفید است.

افرادی که سوداوی هستند، یعنی مزاج آن ها سرد و خشک است، افرادی لاغر اندام، خواب کم و سبک، بینی آنها خشک و پوست خشک و تیره دارند. به شیرینی و گرمی ها نسبت به ترشی ها و سردی ها علاقه بیشتری دارند. تمایل به هوای گرم دارند و فصل پاییز برای آن ها نامطلوب است. دچار سوزش معده و گرفتگی عضلات پشت ساق پا می شوند. مزه دهان آن ها شور و رنگ زبانشان سیاه است.


ویژگی غذاها، میوه و سبزیجات از نظر مزاج:

غذاها، میوه ها و سبزیجات گرم و خشک: ( صفراوی)

انبه، به، نارگیل، زیتون، خرما، شکر سرخ، شاه دانه، شنبلیله، فندق، پسته، جو دو سر، نخود، لپه، گوشت شترمرغ، پنیر مانده، سیر، پیاز، کرفس، ترب، پونه، نعناع، شوید، ترخون، روغن زیتون، سیاه دانه، زیره، زینان، فلفل، دارچین، زنجبیل  

غذا، میوه و سبزیجات گرم و تر: ( دعوی )

شبدر، یونجه، شاهی، پیاز قرمز، تربچه، انگور، انار شیرین، موز، سیب، گلابی، گندم، نخود، کنجد، لوبیا، برنج (اصفهان، شیراز، خوزستان)، لوبیا، روغن دانه های کنجد و سیاه دانه و زیتون، روغن جوانه محلی، گوشت گوسفند و بوقلمون، تخم مرغ (سفیده سرو و زرده گرم است)، میگو

غذا، میوه و سبزیجات سرد و تر: (بلغمی)

کاهو، کاسنی، اسفناج، خیار، گوجه فرنگی، گوجه سبز، آلو، گیلاس، توت فرنگی، هندوانه، کدو، زالزالک، کیوی، پرتقال، لیمو ترش، گریپ فروت، انار ترش، جو، شیر گاو، گوسفند، پنیر تازه، گوشت ماهی، گوساله، گاو، تخم مرغ ماشینی


غذا، میوه و سبزیجات سرد و خشک: (سوداوی)

کلم، سماق، باقلا، عدس، خشخاش، زرشک، تمشک، خرمالو، غذاهای شب مانده، گوشت گاو و گوساله فریز شده، سوسیس، کالباس، کنسروها، آش دوغ، ماست، انار ترش، چای، قهوه، رب انار، رب گوجه، نوشابه های گازدار، ماءالشعیر، سرکه، آبغوره

نتیجه گیری: صفت گذشته در انسان صادق نیست، چون جاری است و با تفکر در سایه آموزش و تجربه می توان جاری شد.

با شناخت مزاج خود در وضعیت سلامتی از تقویت به عین استفاده می کنیم؛ یعنی غذا، میوه و سبزیجاتی که مطابق با مزاج فرد است، باید مصرف شود. لیکن در صورت بیماری باید بر ضد آن مزاج، تغذیه نمود تا تعادل ایجاد شود و بیماری برطرف شود.

برگرفته از سایت آکادمی



تاریخ : جمعه 25 فروردین 1396 | 04:18 ب.ظ | نویسنده : همسفر محبوبه | نظرات

  • paper | شوم | پارک ایران